Orijin kütüphane

Kalplerdeki Mirac

Önce Mekke’den Kudüs’e
Işıktan hızlı bir gece yürüyüşü.

Sonra Kudüsten varlığın sınırına
Varlığın sınırından da Rabb’in huzuruna
Yükselmenin adıdır Mirac.

Mekke, Kudüs, varlığın sınırı ve Rabb’in huzuru
Yol uzun ve dolambaçlı.

Cennetler, Nebîler, Rasuller
Her biri muhabbet durakları.

Önce Burak terk edilir
Sonra ref ref.

Cebrâil dahi der ki… benden buraya kadar.

Ve akıl da biter iman da.

Sonra yalnız yükseliş başlar
Bedensiz ve ruhsuz kalıncaya dek.

Bundan sonra gidenin ismi Aşk’tır artık.

Bu gün hâlâ ne aklımız alıyor ne de kalbimiz kapsıyor
Çözemiyoruz miracın sırrını.

O gün binlerce Mekke müşriği de çözememişti
Yolun Buraklısını, Refreflisini, Cebrâillisini de inkâr etmişlerdi.

Hele ki ötesini
O’nun yalnız yükselişini
Beden elbisesinden ve
Ruh tülünden soyunup da
Yoklukta Rabbi ile buluşmasını asla kabul edememişlerdi.

Birkaç saniyelik Mirac başladığı anda
Birkaç Rasul âşığı sahabe
Bakmışlardı kendi kalblerine
Sadece Allah var idi
Fakat
Rasulü görememişlerdi
Rasul onların kalbini terk etmiş
Kudüs’e  ve ötesine gitmişti.

Hâlbuki… Allah ve Rasulü onların kalblerinde
Hep buluşma halindeydi.

Hemen fırladılar Kâbe’nin bahçesine
Daha onlar varmadan
Rasul dönmüştü kalblerine.

Ve diyordu müşriklere
Ben Mekke’den ayrıldım
Kudüs’e vardım ve öteleri dolandım geldim
Hâlâ yatağım soğumamıştı… inanıyor musunuz bana?

Zavallılar nasıl inansınlar?
Rasul ve Allah’ın buluşma noktası
Onların bom boş kalbleri değildi ki.

Birkaç sahabe hemen baktılar kalblerine
Ve dediler
Vallahi biz Rasulullah ve Allah’ın
Birlikte olduklarını görüyor ve inanıyoruz
Çünkü kalbimizdeki yeri hâlâ soğumamış.

Onlar Mirac’ı tasdik ettiler
Çünkü Allah ve Rasulü’nün buluşma noktası
Onların kalbi idi.

Rasul’ün uzun ve dolambaçlı bir yola gitmesi ve dönmesi
Onlar için Mirac değil
Mirac’a verilen birkaç saniyelik âfakta gezinti ayrılığı idi.

Mirac birkaç saniyelik buluşma değil
Ebedî birlikteliğin ve aşkın adı idi.